De stad

Je kunt het wel, op eigen benen. De wankelende ronde door de stad. De mensen die zien hoe goed het gaat. Ook al denk ik van niet. De lijnen nog dieper, de waas van vergaan nog net iets sterker. De schijn nog even op. Tot de tijd zich sluit. Dan luid ik de klokken in jouw stad en loop een laatste ronde. Word herkend, zonder te kennen, alleen uit de verhalen en zij misschien ook. Het geloof als ze zien hoe goed het gaat. Ook al denk ik van niet.