Schrijven bij MIJ – Kijken met je hoofd

Liselot Veenendaal, Ge-saw-ten gestalte, acryl op canvas, 2017

Een ander perspectief
de emotie voorbij, maakt
taal tot nieuwe beelden,
laat de lagen van het leven,
los van elkaar bestaan en vult
de gaten in het heden met
de woorden uit mijn hoofd.

Op 8 mei 2019 schreven zeven enthousiaste schrijvers mee tijdens de workshop Schrijven bij MIJ – Kijken met je hoofd in Museum IJsselstein.
Een avond waarin we al schrijvend op zoek gingen naar de impact die beeld en taal op elkaar kunnen hebben. Geïnspireerd door de lopende tentoonstelling ‘Beeld Taal’.

De Schrijfkroeg

Er is al jaren een beeld: een boerenschuur, twee openslaande deuren, een weiland voor de deur en ergens in de verste verte de dauw die zich in de vroegte van de vroegste morgen optrekt aan de poten van een oude koe die gezapig staat te grazen. Binnen staat een grote houten tafel, geurt de geur van versgemalen koffie door de ruimte en bakt de verse appeltaart zich langzaam bruin.

Het beeld heeft een doel: een plek creëren waar schrijvers in alle rust kunnen komen schrijven.

Het doel heeft sinds 1 maart 2019 een naam: De Schrijfkroeg. En een vorm, anders dan het beeld in mijn hoofd, maar niet minder inspirerend; een lokaal in een oude school. Een school die onder de naam De Centrale onderdak biedt aan creativiteit en saamhorigheid. Een plek waar ik één dag per maand de deuren open sla, de schrijftafel dek en verse koffie zet.

Koffie voor de schrijvers die al bij het krieken van de eerste schrijfdag voor de deur van de Schrijfkroeg blijken te staan. Schrijvers die in stilte schrijven en in alle rust ervaringen delen. Die schrijven aan businessplannen, manuscripten, levensverhalen of zomaar wat gedachten. Schrijvers die na een dag ontspannen werken tevreden naar huis gaan. Met de belofte om terug te komen.

Dat één van de schrijvers op die eerste dag een journalist was die een prachtig artikel schreef voor de plaatselijke krant was de kers op de taart van een dag die ook zonder dat mooier was dan ik van tevoren had kunnen bedenken.

Met veel plezier kijk ik uit naar alle schrijftafels die ik nog ga dekken. Iedere eerste vrijdag van de maand staat de verse koffie voor alle schrijvers klaar en sla ik de deuren open. Nu alleen de koe nog en misschien wat grazend gras.

De Schrijfkroeg is een initiatief dat uitgevoerd wordt onder de vlag van IJsselstein Schrijft.

Buurtgezinnen middag

Buurtgezinnen.nl zorgt ervoor dat ouders weer op adem kunnen komen en kinderen zich positief kunnen blijven ontwikkelen. Dat doen ze o.a. door gezinnen die overbelast zijn te koppelen aan gezinnen in de buurt die ondersteuning willen geven. Maar ook door het organiseren van middagen waar samen plezier maken centraal staat.
Op 13 januari 2019 schreef ik met de kinderen (en hun ouders) Zelfportretten tijdens de buurtgezinnen middag in Museum IJsselstein. De uitvoering was simpel: de impact groot. En het plezier eindeloos.

Hagelwitte gympen

Met een licht verontschuldigende blik richting mijn hagelwitte gympen laat ik de hakken route voor wat het is, ren de trap op en het bos in; de sneaker route. De bunkers op de route spreken tot de verbeelding. Wat zou ik hier graag even gaan zitten schrijven. Achter me wordt dezelfde bunker gedefinieerd als griezelig en vies. Ik glimlach om het verschil in beleving dat op deze bijzondere plek met een grote diversiteit aan mensen zo ontzettend hoorbaar is.

Deze plek is Fort de Batterijen in Nieuwegein waar Linda Kerkhoven het allereerste Locatiecongres organiseert. We zijn, na een inspirerende ochtend, onderweg naar de lunch. Een feeërieke plek tussen de bomen. De aankleding van de tafel is betoverend, de insteek verfrissend en de tijd vliegt voorbij.

En dan het moment waar ik voor kom. Mijn kennisklas Offertes schrijven in (huis)stijl. Een kakofonie van stemmen galmt langs de gewelven als de deelnemers een plek zoeken. Gevolgd door pure stilte – het geluid van schrijven. Wel tien minuten lang. De energie die los komt in het uur dat we schrijven en delen is heerlijk, de teksten zijn absoluut verrassend en het resultaat verbluffend. We eindigen met 17 offertes die allemaal op hun eigen persoonlijke manier uniek zijn. Wat een keuze voor mij als opdrachtgever als deze uitvraag echt was geweest. En wat een prachtig platform voor alle aanwezige locaties om zichzelf te presenteren en zich door middel van de juiste woorden te onderscheiden van de rest.

Met m’n voeten in het gras en de zon in mijn rug geniet ik nog even na. Eén van de gasten landt aan mijn tafel. De tijd die er is om even stil te staan binnen de dynamiek van de dag helpt ons aan een mooi gesprek dat net iets verder gaat dan de vele snelle handdrukken die ik vandaag al ontmoette.

Het decor wisselt ondertussen van koffie met theetuin naar borrel. En na een plenaire afsluiting van de dag wisselen de gasten naadloos mee. Meer verdieping volgt onder het genot van een scala aan hapjes en dranken. En dan komt er ook aan deze dag een einde en een afscheid. Een afscheid met de belofte van nog heel veel meer contact.

Thuis slinger ik mijn niet meer zo hagelwitte gympen in de wasmachine. De modder verdwijnt en effent het pad voor nieuwe stappen die naar aanleiding van deze dag zeker zullen volgen. Ik heb genoten!

Offertes schrijven in (huis)stijl is onderdeel van de trainingsdag Onderscheidend schrijven. Lees er hier meer over.

Flowermouth en…

Op 8 oktober 2017 gingen Mas Papo en Sabine Kars, beiden dichter, poëzieliefhebber en muziekfreak, voor het eerst de lucht in met hun programma Over Poëzie en Muziek. Een programma met heel veel ruimte voor bijzondere muziek en gedichten. En een bijzondere kans. Namelijk om de internationaal werkende en zeer talentvolle componist/muzikant Flowermouth een track uit te laten voeren op je eigen gedicht.

Ik deed mee met drie gedichten en zat in december 2017 bij de tien genomineerden. Het gedicht ‘Het achterland voorbij’ haalde in maart 2018 zelfs de top drie. En toen, op 6 mei 2018, op zomaar een zondagavond werd ik ineens de winnaar van Flowermouth en…

Op zondag 3 juni 2018 luisterde ik live in de uitzending van Over Poëzie en Muziek voor het eerst naar de door Flowermouth gecomponeerde track. Een kippenvel moment. En een prachtig voorbeeld van de manier waarop woorden en muziek elkaar kunnen versterken.

Nieuwsgierig? Geniet dan gewoon even mee:

Het interview (en de rest van de uitzending) is hier terug te luisteren.
Natuurlijk is er de track, muziek van Flowermouth en Spoken Word Sabine Kars, en de tekst van het gedicht ‘Het achterland voorbij’.

Meer inspirerende muziek van Flowermouth kun je vinden via Soundcloud.

Heel veel luisterplezier!

Schrijfdag SchaikseWeelde

Op 21 april 2018 schreven we met zeven (aspirant) schrijvers een hele dag op mini-landgoed SchaikseWeelde. Een plek met een rijke historie, waar – midden in de natuur en met alle zintuigen op scherp – de verhalen voor het oprapen liggen.

Een impressie van deze prachtige dag met indrukwekkende verhalen in een absoluut inspirerende omgeving hebben we gevat in beelden. Omdat beelden soms meer zeggen dan woorden. Zelfs als het onderwerp een schrijfdag is.

Locatietour 2018

Op 26 maart 2018 gaf ik tijdens de 5e editie van de Locatietour een Zintuigprikkelende schrijfworkshop in het Muntgebouw in Utrecht.

Aan de hand van de schrijfopdracht ‘Ik zie, ik zie wat jij niet ziet’ daagde ik alle deelnemers uit om met al hun zintuigen op scherp de locatie waarin ze op dat moment waren te ervaren en daarover te schrijven. Met verrassende resultaten!

Er is veel over geschreven. Lees de artikelen op Greater Venues, High Profile Events en Event Goodies.

Of geniet van het beeldmateriaal:

Foto’s: Ramon van Jaarsveld van Clickshots

Onderscheidend schrijven

Er zijn dagen met een gouden randje. Vrijdag 2 februari 2018 was zo’n dag. Een dag waarin ik, samen met Linda Kerkhovenaan de slag ging met een tafel vol enthousiaste (aspirant)schrijvers tijdens de workshop Onderscheidend schrijven. Een dag die in het teken stond van het lef om te kiezen, te schrijven en te delen.

Wat zo’n dag goud maakt? Voor mij zijn dat de persoonlijke gesprekken die ontstaan door het schrijven. De omgeving die veilig genoeg voelt om te delen. De ruimte die er is voor een kwinkslag en een schaterlach.

Tel daar de prachtige ROOTSinspiratielocatie bij waar het ons aan niets ontbrak op en het plaatje is compleet. Genoten dus. En nog steeds.

Bedankt voor de inspirerende dag! Ik heb nog maar eens bevestigd gezien dat je je onderscheidt met teksten die uit je hart komen. Echte verhalen van en over echte mensen, die raken! Niet te veel nadenken, gewoon beginnen met schrijven. En dan komt vanzelf die kwinkslag, lach en hier en daar een traan.Titia Tijmstra

Ter inspiratie ernaartoe, vol ideeën ervandaan… Dank aan iedereen die erbij was!Marleen Bosmans

Geleerd, gedeeld en genoten. Dank daarvoor.” Jeroen de Jong

Vertellingen uit een koloniaal verleden

De grote geschiedenis wordt geschreven door de overwinnaar, door diegene die het voor het zeggen heeft. Maar er zijn ook de verhalen die wij elkaar vertellen, mensen zoals u en ik, verhalen die mondeling worden doorgegeven, van generatie op generatie doorverteld. Over onze ouders, een grootvader of grootmoeder. Over helden en heldinnen, over een land ver weg, over een ver verleden, over onszelf. Verhalen die passen in de grote geschiedenis.

Ik ontmoet Wies van Groningen (88) in 2016. Ze is dan bezig met het schrijven van haar levensverhaal. Herinneringen zijn er genoeg. Bescheiden als ze is vindt ze het echter moeilijk om over zichzelf te schrijven. Maar als ze schrijft en ze vertelt haar verhalen dan lijkt het of ze zingt. En hangen alle cursisten aan haar lippen.

Pas aan het het eind van de cursus kom ik erachter dat ze al een aantal boeken op haar naam heeft staan. Boeken over sterke vrouwen. Vrouwen die in de geschiedenis niet expliciet voorkomen, maar deze geschiedenis wel mee bepalen. En een boek over haar eigen vader, een KNIL-militair. Een boek waarmee ze hem een plaats gaf in haar leven en tegelijkertijd afscheid van hem nam.

Het is zomer 2017 als ik weer iets van haar hoor. Na de cursus is ze blijven schrijven maar tot een boek over haar eigen leven is het nog niet gekomen. De laatste exemplaren van haar gepubliceerde boeken heeft ze afgegeven bij de bibliotheek. Mij vraagt ze om ervoor te zorgen dat haar verhalen goed terechtkomen als haar iets overkomt. Ik weet niet hoe snel ik bij haar langs moet gaan.

“Mijn hele leven is een zoektocht geweest naar mijn identiteit.”

We drinken samen koffie in haar appartement. Ze vertelt dat haar hele leven een zoektocht is geweest naar haar identiteit. Een zoektocht die pas is geëindigd toen ze is gaan schrijven.

Nu heeft ze nog één verlangen: vertellen. Vertellen over een koloniaal verleden dat bij zo weinig mensen bekend is. En dat door degene die het wel kennen vaak wordt doodgezwegen. Met haar verhalen de geschiedenis overdragen aan de generaties die na haar zijn gekomen en nog zullen volgen.

Een prachtig verlangen dat we handen en voeten geven in ‘Vertellingen uit een Koloniaal Verleden’. Een lezing en een documentaire waarin haar verhalen een stem geven aan een verleden dat al veel te lang heeft gezwegen. Voor iedereen die zich herkent in dat verleden of daar nieuwsgierig naar is. Op een manier zoals alleen zij dat kan.

Vertellingen uit een koloniaal verleden | 15 februari 2018 | Bibliotheek IJsselstein | €2,50 |aanmelden via het contactformulier

Wat kan ik van u leren

Met de vergrijzing in ons land neemt de eenzaamheid toe. De Stichting Goed doen voor een ander probeert sinds 2016 deze eenzaamheid te verminderen door de Koffieschenk Buurtprojecten. Het doel is om personen te vinden die slechts vier uur van hun leven willen doneren. Te besteden aan koffiedrinken met eenzame ouderen in hun eigen buurt.

Deze koffiemomenten zorgde voor een scala aan bijzonder verhalen en leidde tot een nieuw project: een boek. Met de in het oog springende slogan ‘Doneer je talent’ ging de stichting op zoek naar voldoende vrijwilligers om dit project te realiseren. En het lukte. Vijftig schrijvers gingen op bezoek bij vijftig ouderen met de vraag ‘Wat kan ik van u leren’ en schreven daarover een verhaal.

Het doel van het boek is tweeledig :
– bewustwording creëren dat ouderen van onschatbare waarde zijn en je inzichten kunnen geven voor je eigen leven.
– geld inzamelen voor het opzetten van meer Koffieschenk Buurtprojecten.

Het boek verbindt meer dan 100 vrijwilligers: schrijvers, ouderen, fotografen en schrijfcoaches. En maakt vijftig ouderen op een prachtige manier zichtbaar namelijk door middel van hun eigen woorden. Ik doneerde mijn talent als schrijfcoach en las met veel plezier mee met een aantal van de prachtige verhalen.

Op 13 december 2017 was de lancering van het boek. Een boek om te lezen, te herlezen en cadeau te doen. Bestellen kan via de website http://www.goeddoenvooreenander.nl

Gewoon doen. Omdat we nooit te oud zijn om te leren.